تیتر اخبار | < بایگانی
همایش ملی «بررسی آراء و اندیشه های تفسیری آیت الله العظمی جوادی آملی»
مرگ، عصاره زندگی است/ در ارث معنوی تا وارث نمیرد چیزی به او نمی‌دهند

دیگر اخبار
جایگاه حضرت معصومه سلام الله علیها و لزوم معرفت به آن حضرت

جایگاه حضرت معصومه سلام الله علیها و لزوم معرفت به آن حضرت

انسان تا زنده است در کلاس آزمون است/ از آن فتنه‌هایی که انسان را گمراه می‌کند، به خدا پناه ببریم

انسان تا زنده است در کلاس آزمون است/ از آن فتنه‌هایی که انسان را گمراه می‌کند، به خدا پناه ببریم

مراسم عمامه گذاری جمعی از طلاب توسط آیت الله العظمی جوادی آملی

مراسم عمامه گذاری جمعی از طلاب توسط آیت الله العظمی جوادی آملی

رسالت های مهم تفسیر تسنیم: «حفظ و صیانت از وحی» و پاسداری از آن/ «احیاء عقل» بر اساس آیات قرآن/ مواجهه علمی با قرآن/ تبیین نسبت بین قرآن با عترت و روایات

رسالت های مهم تفسیر تسنیم: «حفظ و صیانت از وحی» و پاسداری از آن/ «احیاء عقل» بر اساس آیات قرآن/ مواجهه علمی با قرآن/ تبیین نسبت بین قرآن با عترت و روایات

کلیپ تصویری؛ پیام به همایش ملی بررسی آراء و اندیشه‌ های تفسیری آیت‌ الله جوادی‌ آملی

کلیپ تصویری؛ پیام به همایش ملی بررسی آراء و اندیشه‌ های تفسیری آیت‌ الله جوادی‌ آملی

پیام آیت الله العظمی جوادی آملی به همایش ملی «بررسی آراء و اندیشه های تفسیری معظم له»

پیام آیت الله العظمی جوادی آملی به همایش ملی «بررسی آراء و اندیشه های تفسیری معظم له»

نمایشگر دسته ای مطالب

شناسه : 19472145
از بیانات آیت الله العظمی جوادی آملی؛


پایگاه اطلاع رسانی اسراء: آیت الله العظمی جوادی آملی در تبیین نقش روزه در مبارزه با شیطان و نیز حل مشکلات مادی و معنوی انسان مرقوم داشتند: اگر كسي براي خدا روزه گرفت چون كارها به دست اوست مشكل را حل مي‏ كند. قرآن می فرماید ما كارها را براي افرادي كه در مسير مستقيم‏ اند، راحت مي ‏كنيم. اين راه را قرآن در اختيار ما گذاشته است؛ زيرا باطن روزه به قدري نيرومند است كه انسان را بر جهان طبيعت ـ به اذن خدا ـ پيروز مي‏ كند.

پايگاه اطلاع رسانی اسراء: آیت الله العظمی جوادی آملی در کتاب ارشمند حکمت عبادات در خصوص نقش روزه در حل مشكلات اظهار داشتند: از آنجا كه در مسير زندگي دشواري و مشكلات وجود دارد، دستور داده‏ اند در شدايد و مشكلات روزه بگيريد. يعني اگر ما در هر نمازي چند بار از خداي سبحان استعانت مي ‏كنيم و مي‏ گوييم ﴿إيّاك نعبد وإيّاك نستعين﴾ راه كمك‏ رساني را هم خدا بيان فرموده است. قرآن به ما آموخته كه: ﴿واستعينوا بالصّبر والصّلوة﴾[1]و اين صبر به «صوم» تفسير و تطبيق شده و در حديث آمده است كه: «إذا نزلت بالرّجل النازلة والشديدة فليصم»[2] هرگاه براي كسي مشكل يا حادثهٴ خاصي پيش آمد بايد براي دفع يا رفع آن روزه بگيرد.

ایشان ادامه دادند: اگر كسي براي خدا روزه گرفت چون كارها به دست اوست مشكل را حل مي‏ كند كه فرموده ‏اند: «يا مُسهّل الا قمور الصّعابِ»[3]. قرآن هم فرمود: ﴿وأمّا من أعطي واتّقي ٭ وصدّق بالحُسني ٭ فسنُيسِّره لليسري﴾[4] ما كارها را براي افرادي كه در مسير مستقيم‏ اند، راحت مي ‏كنيم. اين راه را قرآن در اختيار ما گذاشته است؛ زيرا باطن روزه به قدري نيرومند است كه انسان را بر جهان طبيعت ـ به اذن خدا ـ پيروز مي‏ كند.

ایشان روزه را سبب دعای فرشتگان براي روزه‏ دار و حل مشکلات وی معرفی کردند و بیان داشتند: فرشتگان موكلند كه براي روزه ‏داران دعا كنند: پیامبر فرمود[5] خداوند عدّه‏ اي از فرشتگان را مأمور كرده است تا براي روزه‏ داران دعا كنند و فرمود: جبرئيل (سلام‏ الله‌عليه) به من خبر داد، كه خداي سبحان فرموده، من فرشتگان را براي دعاي احدي موكّل نكردم، جز آنكه دعاي آنان را مستجاب مي‏ كنم. به همين جهت، فرشتگان را موكل فرمود، براي روزه‏ داران دعا كنند[6]. دعاي فرشته براي انسان، درخواست خير و خوبي براي وي است.

آیت الله العظمی جوادی آملی اذعان داشتند: آنچه را فرشتگان براي روزه‏ داران مسئلت مي‏ كنند، باطن روزه است. تا چه اندازه ما به باطن روزه مي‏ پردازيم كه نه تنها ظاهرمان روزه بگيرد و چيزي نخوريم و نياشاميم؛ بلكه سرّ و درون ما هم روزه بگيرد! نگذاريم خاطره‏ اي در دل خطور كند كه خدا نمي‏ پسندد. مبادا در دلْ بد كسي را بخواهيم. چنين نيست كه اگر خاطرات در دل عبور كرد، خداي سبحان نداند يا دل انسان تيره نشود. روزهٴ عوام، خواص و اخص با هم متفاوت است. اگر ما روزه گرفتيم و به اين فكر بوديم كه، خداي ناكرده، كسي را برنجانيم يا به مقام و جاهي برسيم يا نتوانستيم خود را آماده كنيم كه اگر به جاه رسيديم، تفاوتي براي ما نداشته باشد، باطن ما روزه نگرفته است و چون باطن روزه نگرفته به باطن روزه نرسيده‏ ايم.

منبع: کتاب حکمت عبادات اثر حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی

پاورقی:


[1] ـ سورهٴ بقره، آيهٴ 45.

[2] ـ كافي، ج 4، ص 63.

[3] ـ جمله‏اي دعايي است كه در كلمات بزرگان حكمت آمده است.

[4] ـ سورهٴ ليل، آيات 5ـ 7.

[5] ـ روضة المتقين، ج 3، ص 228.

[6] ـ روضة المتقين، ج 3، ص 228.