تیتر اخبار | < بایگانی
آیت الله العظمی جوادی آملی در جلسه درس تفسیر:
«قرآن» تمام ادیان آسمانی را در زمین تثبیت کرد
آیت الله العظمی جوادی آملی در جلسه درس تفسیر بیان داشتند:
اگر جامعه اهل تقوا باشد از هر خطری نجات می‌یابد
حجت الاسلام و المسلمین مرتضی جوادی آملی تبيين كرد:
فلسفه حج و تبیین نسبت این عمل عبادی با انسان مدرن و امروزی
حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در جلسه درس اخلاق:
اگر کسی اهل استقامت باشد، خداوند روزی او را تأمین می کند
حضور آیت الله العظمی جوادی آملی در حرم مطهر امام خمینی(س)؛
امام راحل پیام قرآن، عترت و اسلام را به جهانیان منتقل کرد
حجت‌الاسلام و المسلمین دکتر مرتضی جوادی‌آملی:
نمایشگاه کتاب می‌تواند ارتباط مولفان را با مخاطبان توسعه بخشد
حجت الاسلام و المسلمین مرتضی جوادی آملی مراسم افتتاحیه کنگره بین...
نظریه عقلانیت وحیانی، سامانه معرفتی برای تولید علوم دینی، حوزوی و دانشگاهی
اثری ارزشمند از آیت الله العظمی جوادی آملی:
کتاب «امامت؛ منشأ حیات خردمندانه بشر» در نمایشگاه کتاب تهران
حجت الاسلام و المسلمین مرتضی جوادی آملی در نشست علمی مطرح کرد؛
رابطه جهان بینی الهی با نظریه علم دینی/ نقش علم دینی در تمدن سازی

دیگر اخبار
فقر اخلاقی، از عوامل مهم گسترش معضلات اجتماعی است/آبادانی مرزها، نقش به سزایی در جلوگیری از ورود مواد مخدر به کشور دارد

فقر اخلاقی، از عوامل مهم گسترش معضلات اجتماعی است/آبادانی مرزها، نقش به سزایی در جلوگیری از ورود مواد مخدر به کشور دارد

تبیین نقش انسان در ذلّت و عزّت خود

تبیین نقش انسان در ذلّت و عزّت خود

قرآن کتابی است که برای عاملِ حیّ حاضرِ متکلم است/ همواره حضور خدا را احساس کنید و سوالات خود را از او بپرسید

قرآن کتابی است که برای عاملِ حیّ حاضرِ متکلم است/ همواره حضور خدا را احساس کنید و سوالات خود را از او بپرسید

بهترين هجرت اين است که انسان در حوزه درون خود از كمال به اكمليّت هجرت كند

بهترين هجرت اين است که انسان در حوزه درون خود از كمال به اكمليّت هجرت كند

قدردانی آیت الله العظمی جوادی آملی از خدمات ستاد اربعین

قدردانی آیت الله العظمی جوادی آملی از خدمات ستاد اربعین

وقف عبادت ويژه‌ای كه مايۀ تصديق ايمان واقف است

وقف عبادت ويژه‌ای كه مايۀ تصديق ايمان واقف است

نمایشگر دسته ای مطالب

شناسه : 15284953
آیت الله العظمی جوادی آملی در درس اخلاق بیان داشتند:


پایگاه اطلاع رسانی اسراء: حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در جلسه درس اخلاق هفتگی پنجشنبه های خود که در محل نمازخانه بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسراء برگزار شد، به ادامه شرح کلمات قصار نهج البلاغه حضرت امیرعلیه السلام پرداختند.

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی اسراء: حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در جلسه درس اخلاق هفتگی پنجشنبه های خود که در محل نمازخانه بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسراء برگزار شد، به ادامه شرح کلمات قصار نهج البلاغه حضرت امیرعلیه السلام پرداختند.

معظم له در شرح سی و سومین کلمه حکیمانه حضرت امیر(ع) در نهج البلاغه، بیان داشتند: این جمله بخشی از یک نامه‌ای است که حضرت برای امام حسن(ع) مرقوم داشت و در آن فرمودند «كُنْ سَمْحاً وَ لَا تَكُنْ مُبَذِّراً»، این خطاب به نوع نیست که بگوییم حضرت به هر انسان دارد خطاب می‌کند، البته امام حسن(ع) الگوست برای جامعه بشری، در واقع حضرت به جامعه بشری می‌فرماید: «كُنْ سَمْحاً وَ لَا تَكُنْ مُبَذِّراً»، سمح ریشه‌ در سماحت و کرامت دارد؛ یعنی کریمانه زندگی کن! نه اهل افراط باش، نه تفریط. تبذیر یعنی بذرافشانی در جای بیجا. یک کشاورز اگر بذر را روی سنگ  یا در شوره‌زار بریزد می‌گویند تبذیر کرد؛ یعنی بذرافشای در محل نامناسب انجام داد، کاری که نامناسب است و ثمر ندارد می‌گویند تبذیر. حضرت فرمود هرگز کلام و فعلت را، که همچون تخمی نیک است، در زمان غیر مناسب و در زمین غیر مناسب نگو! کاری را که الآن نباید بکنی نکن! حرفی را که الآن نباید بزنی نزن!

ایشان اذعان داشتند: در ادامه حضرت می فرماید «وَ كُنْ مُقَدِّراً وَ لَا تَكُنْ مُقَتِّراً»؛ یعنی در کارت، مهندس باشد. این کلمه هندسه، عربی نیست، این معرَّب است، اصل «هَندَسَه» معرَّب «اَندَزَه» و اندزه مخفف «اندازه» است، این اندزه تعریف شده، شد هندسه. از آن اسم فاعل و اسم مفعول گرفته شده، شد مهندِس. فرمود شما با مهندسی حرف بزن، با مهندسی کتاب بنویس، با مهندسی کار اقتصادی کن، با مهندسی خانواده را اداره بکن.

آیت الله العظمی جوادی آملی تاکید داشتند: گرچه حضرت این جملات را در آن نامه معروف به پسرش می‌فرماید اما در حقیقت همه ما فرزندان آن حضرتیم، وقتی که به فرزندانشان دستور می‌دهند ما هم جزء فرزندان آن حضرت هستیم، چراکه پیامبر فرمود: «أَنَا وَ عَلِی أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّةِ»؛ بیایید بچه‌های ما بشوید، ما هم قبول کردیم که بشویم فرزندان پیامبر و علی بن ابیطالب(ع). آن وقت، دستورهایی که حضرت به پسرش امام حسن(ع) می‌دهد، شامل همه فرزندانشان که إن‌شاءالله شامل حال ما هم بشود، نیز فرموده است.

معظم له در شرح کلمه قصار سی و چهارم نهج البلاغه ابراز داشتند: این جمله هم در همان بیانات و دستورها و کلمات نورانی است که برای فرزندشان نوشتند، فرمود «أَشْرَفُ الْغِنَی تَرْكُ الْمُنَی‏»؛ بی‌نیازی یک چیز خوبی است. اولاً ما بی‌نیاز در عالم نداریم غیر از ذات اقدس الهی! موجود یا فقیر است، یا مستغنی، یا غنی. غنی آن است که اصلاً فقر ندارد و تنها خداست که غنی است: ﴿ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ﴾[1] یا ﴿أَنتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَی اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِی،[2]مستغنی یعنی کسی که محتاج و نیازمند هست، ولی چیزی که نیاز او را رفع بکند دارد و فقیر آن است که اولا نیازمند باشد و ثانیا چیزی که نیازش را رفع کند در اختیار نداشته باشد، این دو امر که در حقیقت هر دو سلبی‌اند، جمعاً می‌شود فقر، در اینجا حضرت فرمود که مواظب کارت باش، مواظب حرف‌هایت باش، اگر شما بخواهید به اخلاق الهی: «تَخَلَّقُوا بِأَخْلَاقِ اللَّه‏»،[3] متصف بشوید، سعی کنید آن چیزی که بوی گدایی و فقر می‌دهد، را رها کنید.

ایشان ادامه دادند: حضرت فرمود: «أَشْرَفُ الْغِنَی تَرْكُ الْمُنَی»؛ زنده به امید باشید نه به آرزو. آن کسی که مزرعه دارد، کاری کرده، بذرافشانی کرده، آبیاری کرده، او امید و رجا دارد. اما کسی که هیچ کاری نکرده، می‌گویند منیه و تمنّی دارد. فرمود شریف‌ترین بی‌نیازی آن است که انسان خود را از آرزو منزه کند.

آیت الله العظمی جوادی آملی در شرح سی و پنجمین کلمه از کلمات قصار حضرت بیان داشتند: سی و پنجم جمله قصار این است که «مَنْ أَسْرَعَ إِلَی النَّاسِ بِمَا یكْرَهُونَ قَالُوا فِیهِ [مَا] بِمَا لَا یعْلَمُونَ‏»؛ اولاً ما موظفیم اسرار دیگران را حفظ کنیم، یک؛ و اگر کسی نقصی دارد و ما خواستیم امر به معروف و نهی از منکر کنیم، آرام، آهسته و مخفیانه با خود او در میان بگذاریم، دو؛ مشکل ما این است که نهی از منکر که واجب است را انجام نمی‌دهیم؛ اما غیبت و بدگویی که حرام است را انجام می‌دهیم. کسی که در جلسه‌ای نشسته و نقص دیگری را می‌گوید، کار حرام انجام می دهد. اگر واقعاً خیرخواه هستید و خیر او و خیر جامعه را می‌خواهید، آرام به خودش بگویید و هدایتش بکنید. برای خندیدن و خنداندن، در روزنامه و رسانه نقص اشخاص را نوشتن و آبروی اشخاص را بردن، نهی از منکر نیست بلکه اشاعه فحشاء است.

ایشان ادامه دادند: حضرت فرمود: «مَنْ أَسْرَعَ إِلَی النَّاسِ بِمَا یكْرَهُونَ‏»؛ اگر شتابزده درباره مردم داوری کنید و حرف بزنید، آنچه را که واجب است انجام نمی‌دهید، بلکه آنچه را که واجب نیست یا حرام است را دارید انجام می‌دهید! آنها هم آن شخص هم عکس العمل نشان می‌دهند و در نتیجه جامعه بهم می‌خورد.

معظم له در بخش پایانی فرمایشات خود به شرح کلمه قصار سی و ششم پرداختند و اظهار داشتند: حضرت در اینجا می فرماید: «مَنْ أَطَالَ الْأَمَلَ أَسَاءَ الْعَمَلَ‏»؛ کسی که دنبال آرزوهای طولانی می‌رود، کار بد هم می‌کند؛ برای اینکه آرزوها که به دست خود انسان نیست، او ناچار است از هر راهی خودش را به مقصد برساند. یک بیان نورانی سید الشهداء(صلوات الله و سلامه علیه) دارد که این جمله را از وجود مبارک پیغمبر(صلی الله علیه و آله و سلم) هم نقل کردند، فرمود هیچ هدفی وسیله را توجیه نمی‌کند، باید حواستان جمع باشد، اگر کسی خواست به مقصد خوب برسد، باید بداند، مقصد خوب از راه خوب قابل رسیدن است. هرگز خوبی هدف وسیله را توجیه نمی‌کند: «مَنْ حَاوَلَ أَمْراً بِمَعْصِیةِ اللَّهِ كَانَ أَفْوَتَ لِمَا یرْجُو وَ أَسْرَعَ لِمَجِی‏ءِ مَا یحْذَرُ»،[4] اگر کسی هدف خوبی دارد، ولی می‌خواهد از راه گناه و خلاف به آن برسد، این زودتر از دیگران به چاه می‌افتد و دیرتر از دیگران ممکن است به مقصد برسد.

پاورقی.....................

[1] . سوره لقمان، آيه30.

[2]. سوره فاطر، آيه15.

[3]. بحار الأنوار(ط ـ بيروت)، ج58، ص129.

[4]. الکافی(ط ـ الإسلامية)، ج2، ص373.