تیتر اخبار | < بایگانی
گفتاری از حجت الاسلام و المسلمین دکتر مرتضی جوادی آملی؛
ماه مبارک رمضان و احیاء حیات اجتماعی
در پی عقد تفاهم نامه همکاری های علمی پژوهشی، صورت گرفت:
ارتباط اینترنتی کتابخانه آستان قدس رضوی و بنیاد بین المللی اسراء
از بیانات آیت الله العظمی جوادی آملی؛
نقش موثر روزه در حل مشکلات مادی و معنوی
در سالن همایش های بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسراء:
آئین رونمایی از کتاب «تحریر الاصول» برگزار شد

دیگر اخبار
تاثير اصلاح رابطه انسان با خدا در روابط با ديگران

تاثير اصلاح رابطه انسان با خدا در روابط با ديگران

بزرگی و عظمت ملاصدرا به بزرگی اندیشه اوست/صدرالمتألهین هیچ محدوده ای برای علم قائل نشد

بزرگی و عظمت ملاصدرا به بزرگی اندیشه اوست/صدرالمتألهین هیچ محدوده ای برای علم قائل نشد

ماه مبارک رمضان و احیاء حیات اجتماعی

ماه مبارک رمضان و احیاء حیات اجتماعی

امام مجتبی(ع)؛ مظهر غیب و شهادت ذات اقدس الهی بود/ تبیین معنای «سیاست» از منظر امام مجتبی(ع)

امام مجتبی(ع)؛ مظهر غیب و شهادت ذات اقدس الهی بود/ تبیین معنای «سیاست» از منظر امام مجتبی(ع)

پخش درس تفسیر سوره مبارکه «دخان» آیت الله العظمی جوادی آملی از شبکه قرآن سیما

پخش درس تفسیر سوره مبارکه «دخان» آیت الله العظمی جوادی آملی از شبکه قرآن سیما

پخش زنده سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین دکتر مرتضی جوادی آملی با عنوان «ماه رمضان و حیات اجتماعی»

پخش زنده سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین دکتر مرتضی جوادی آملی با عنوان «ماه رمضان و حیات اجتماعی»

نمایشگر دسته ای مطالب

شناسه : 15416613
آیت الله العظمی جوادی آملی:


پایگاه اطلاع رسانی اسراء: آیت الله العظمی جوادی آملی: خشيت آن هراس دروني است كه انسان خود را نيازمند مي‌بيند و به مبدأ غنيّ قوي تكيه مي‌كند و هراسناك است که مبادا لطف آن مبدأ غني و قوي از او جدا شود و او محروم از فيض و فوز ذات اقدس اله باشد.

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی اسراء: به مناسبت دهه آخر ماه صفر، گزیده ای از فرمایشات حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی از سلسله سخنرانی های معظم له در دهه آخر ماه صفر 1435 هـ. با عنوان «دانش هدایتگر» را از نظر می گذرانیم.

آیت الله العظمی جوادی آملی در دومین جلسه از این سلسله جلسات با تبیین مشروط بودن ارزشمندی علم به عمل صالح از منظر قرآن کریم بیان داشتند: قرآن كريم همان‌طوري كه تعليم كتاب و حكمت را با تزكيه يادآور شد, در شرح داستان‌هاي انبيا يا شرح تبيين نظام تكوين و خلقت همواره علم را به يكي از اين سه وضع ياد مي‌كند؛ يا با سابقه عمل صالح يا با لاحقه عمل صالح يا با صحابت عمل صالح، و هرگز از علم به تنهايي اِجلال و تكريمي به عمل نمي‌آورد, اگر در آيه ﴿قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ﴾ سخن از برتري عالِم نسبت به غير عالِم و عدم تساوي اين دو صنف به عمل آمد، مسبوق به ﴿أَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ آنَاءَ اللَّيْلِ[1] است و اگر در موارد ديگري باز سخن از علم آمده مخصوصاً علم كشاورزي و علوم تجربي ديگر, در كنارش ﴿إِنَّمَا يَخْشَي اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ[2] آمده است؛ خشيت آن هراس دروني است كه انسان خود را نيازمند مي‌بيند و به مبدأ غنيّ قوي تكيه مي‌كند و هراسناك است که مبادا لطف آن مبدأ غني و قوي از او جدا شود و او محروم از فيض و فوز ذات اقدس اله باشد.

ایشان ادامه دادند: شرح حديث نوراني امام مجتبی(صلوات الله عليه) كه مرحوم كلينی نقل كرد: «كُونُوا أَوْعِيَةَ الْعِلْمِ وَ مَصَابِيحَ الْهُدَى»؛ يعني چراغ‌ساز باشيد، «مشكاة»‌ساز باشيد، «زجاجه»‌ساز باشيد، «زيتونه»‌ساز باشيد، فتيله اين چراغ را خود بسازيد و اين فتيله را بالا بياوريد تا اين چراغ به همگان نور دهد. آیه ﴿وَ جَعَلْنَا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ[3] نیز از همين قبيل است، اگر در نماز و تعقبيات نماز به ما گفتند بگوييد: خدايا به ما علم نافع بده! از همين سنخ است, به ما دستور دادند از علم غير نافع محفوظ بمانيم؛ گفتند يا بگوييد: «اللهمّ ارزقنا علماً نافعا» يا «أسئلك العلم النافع» يا بگوييد: «أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ»؛[4] خدايا ما را از علمي كه نافع نيست نجات بده! آن علمي كه درصدد روشن ساختن جامعه نباشد آن علم, علم نافع نيست.


[1]. سوره زمر, آيه9.

[2]. سوره فاطر, آيه28.

[3]. سوره انعام, آيه122.

[4]. المصباح(کفعمی), ص299.