تیتر اخبار | < بایگانی
بررسی نسبت کلام و حکمت در اندیشه سیدمرتضی/آفات نگرش عرفی به دین
نشست علمی «نسبت کلام و حکمت در اندیشه سیدمرتضی»
بررسی نسبت کلام و حکمت در اندیشه سیدمرتضی/آفات نگرش عرفی به دین
کاربردهای اجتماعی سیره حضرت فاطمه(س) برای زندگی امروز
حجت الاسلام و المسلمین مرتضی جوادی آملی:
کاربردهای اجتماعی سیره حضرت فاطمه(س) برای زندگی امروز
تولید معنویت اسلامی از میراث فلسفی ـ عرفانی
حجت الاسلام و المسلمین مرتضی جوادی آملی:
تولید معنویت اسلامی از میراث فلسفی ـ عرفانی
تشریح برنامه های دفتر به جهت ارتباط بیشتر مردم /راه اندازی سامانه های جدید
مدیر اجرایی و امور استانهای دفتر حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در...
تشریح برنامه های دفتر به جهت ارتباط بیشتر مردم /راه اندازی سامانه های جدید
در امر آموزش آنچه اهمیت ویژه دارد مسئله «تفقه در دین» است
حجت الاسلام و المسلمین مرتضی جوادی آملی:
در امر آموزش آنچه اهمیت ویژه دارد مسئله «تفقه در دین» است
برگزار شدن یا نشدن مراسم محرم باید از جایگاه فقاهت اعلام شود
حجت الاسلام و المسلمین مرتضی جوادی آملی:
برگزار شدن یا نشدن مراسم محرم باید از جایگاه فقاهت اعلام شود

دیگر اخبار
مجلس سوگواری شهادت امام موسی بن جعفر(ع) در دفتر آیت الله العظمی جوادی آملی برگزار می گردد

مجلس سوگواری شهادت امام موسی بن جعفر(ع) در دفتر آیت الله العظمی جوادی آملی برگزار می گردد

دیدار وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با آیت الله العظمی جوادی آملی

دیدار وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با آیت الله العظمی جوادی آملی

امام علی(ع) با حقیقت قرآن برابری دارد / معنویت اصیل در سایه توحید است

امام علی(ع) با حقیقت قرآن برابری دارد / معنویت اصیل در سایه توحید است

پیام آیت الله العظمی جوادی آملی به آیین رونمایی از آثار کنگره بین المللی سید مرتضی علم الهدی

پیام آیت الله العظمی جوادی آملی به آیین رونمایی از آثار کنگره بین المللی سید مرتضی علم الهدی

آیین رونمایی از آثار کنگره بین المللی سید مرتضی علم الهدی

آیین رونمایی از آثار کنگره بین المللی سید مرتضی علم الهدی

قرآن کریم کلامی صامت و علی(ع) قرآن ناطق است/معرفی سخنگوی وحی در زاد روز ولادت مولود کعبه

قرآن کریم کلامی صامت و علی(ع) قرآن ناطق است/معرفی سخنگوی وحی در زاد روز ولادت مولود کعبه

نمایشگر دسته ای مطالب

شناسه : 18209992
آیت الله العظمی جوادی آملی:

محبوب ترین زنان نزد رسول اکرم (ص) فاطمه (س) بود/ تأثیر زنِ آگاهِ با فضلیت در تمام شئون جامعه جلوه می کند


پایگاه اطلاع رسانی اسراء: به مناسبت ولادت با سعادت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها و روز زن فرازهایی از فرمایشات حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی با موضوع «تبیین شمّه ای از فضائل حضرت زهرا (علیها السلام) و لزوم اُسوه قرار دادن آن بانو» را از نظر می گذرانیم.

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی اسراء: به مناسبت ولادت با سعادت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها و روز زن فرازهایی از فرمایشات حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی با موضوع «تبیین شمّه ای از فضائل حضرت زهرا (علیها السلام) و لزوم اُسوه قرار دادن آن بانو» را از نظر می گذرانیم؛

آیت الله العظمی جوادی آملی با تبریک خجسته زادروز بانوی مُلک و مَلکوت حضرت فاطمه سلام اللّه علیها و گرامیداشت هفته زن بیان داشتند: در اُسوه قرار دادن آن بانو فرقی بین زن و مرد نیست؛ یعنی مردانِ سالکِ کوی وَلا موظف‏ اند به آن حضرت (علیها السلام) اقتدا نمایند چنان‏که زنان سالک کوی صفا مکلف اند به حضرت امیرالمؤمنین(علیه ‏السلام) تأسّی نمایند زیرا بسیاری از وظایف دینی مشترک بین زن و مرد است که مهمترین آن ها را عقائد، علوم، فضایل نفسانی تشکیل می دهد و در وظایف اختصاصی نیز هر کدام از آن دو معصوم، همتای هم دستورهای لازم داده اند.

ایشان ادامه دادند: دربارهٴ حضرت زهرا (علیها السلام) سخن گفتن سَهل و ممتنع است، سُهولتش برای فراوانی فضیلت است و امتناع و صعوبت آن برای عمق و ژرفای غیر قابل غوص و شنای آن می باشد.

معظم له خاطرنشان کردند: در جوامع اسلامی آمده است که محبوب ترین زنان نزد رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فاطمه (علیها السلام) و محبوب ترین مردان نزد آن حضرت (صلی الله علیه و آله و سلم)، امیرالمؤمنین (علیه ‏السلام) بود.[1] البته معلوم است پیامبر گرامی (صلی الله علیه و آله و سلم) که خود حبیب خداست، دوستی آن حضرت (صلی الله علیه و آله و سلم) میزان تعیین کنندهٴ محبوبیت انسان ها نزد خداست و در حدیث دیگر چنین آمد: ... و کانَتْ إذا دَخَلَتْ علی النبی (صلی الله علیه و آله و سلم) قامَ إِلیها فَقَبَّلها وَ أَجلَسَها فی مَجلسِهِ[2]؛ یعنی هر وقتی فاطمه (علیها السلام) وارد می شد، رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) از جای خود برمی‏ خواست و به سوی حضرت زهرا (علیها السلام) می رفت و او را می بوسید و به جای خود می‏ نشاند. نکتهٴ مهمّ آن است که در حدیث مزبور نیامد قامَ لَها بلکه چنین می ‏گوید: «قام اِلیها»، میان این دو تعبیر فرق عمیقی است.

ایشان ابراز داشتند: قطعا چنین انسان کامل مظهر مِهر و قهر خداوند می شود که رضای او بمنزلهٴ رضای پیامبر گرامی (صلی الله علیه و آله و سلم) و در نتیجه به مثابهٴ رضای خداوند است و غضب او به منزلهٴ غضب رسول مکرّم (صلی الله علیه و آله و سلم) و در نتیجه به مثابه خشم خدای سبحان خواهد بود.

ایشان با اشاره به رسالت زنان در جامعه اسلامی تصریح داشتند: رسالت زنان گرانقدر جامعهٴ برین آن است که هم علوم اسلامی را فراگیرند و هم در نشر آن کوشا باشند تا اصالت مادری را همتای اصول دیگر پاسداری کنند و عواطف پاک را که از بهترین ودایع الاهی نسبت به زن است، از هوس مداری سالم نگه دارند و نیازهای مربوط به خویش را با دست توانمند خود برطرف کنند، تا تماس با نامحرم و ارتباط با بیگانه لازم نیاید.

آیت الله العظمی جوادی آملی تاکید داشتند: حضور زنان در انقلاب و دفاع مقدس، سند گویای شایستگی زن برای شرکت در مجامع مذهبی، سیاسی، اجتماعی است. شاید به همین مناسبت امام صادق (علیه ‏السلام) فرموده اند: اَکثرُ الخیر فی النساء[3]؛ یعنی بیشترین خیرها در زنان است. پرهیز از تجمّل‏ گرایی و اشتیاق به ساده‏ زیستن، فضیلت اخلاقی زنانِ وارسته است که نه تنها آنها را از لَوث هجوم فرهنگِ مبتذل پاک نگه می دارد، بلکه مردان را هم از آلودگی می رهاند. تأثیر زنِ آگاهِ با فضلیت در محدودهٴ خانواده یا محل کار خلاصه نمی‏ شود، بلکه در تمام شئون جامعه جلوه می کند.

ایشان ادامه دادند:  انتظار می رود زنان هوشمند مسلمان در فراگیری علوم اسلامی قصور نکنند و از تهذیب روح غفلت نورزند و در تربیت فرزندان صالح ساعی باشند و در همسر داری ساده ‏زیستن را رعایت کنند و در تمام صحنه‏ های لازم سیاسی و اجتماعی که مایهٴ تقویت نظام اسلامی است، در کمال عفاف و حجاب حاضر باشند، تا به خاندان عصمت و طهارت (علیهم ‏السلام) اقتدا کرده و به اسوهٴ همهٴ انسان های صالح یعنی حضرت فاطمه (علیها السلام) و زینب (علیها السلام) تأسّی کرده باشند.
 

منبع: پیام حضرت آیت الله جوادی آملی (حفظه الله) به مناسبت گردهمایی میلاد حضرت فاطمه(سلام ‏الله‏ علیها) ، سروش هدایت، ج1، ص 226

پاورقی:
[1]  ـ جامع الاصول، ج 9، ص 125.
[2]  ـ همان، ص 131؛ بحار الانوار، ج 37، ص 71، روایت 38.
[3]  ـ من لا یحضره الفقیه، ج 3، ص 385.