تیتر اخبار | < بایگانی
منش مرحوم دعایی باید برای اهالی سیاست و مطبوعات الگو باشد
حجت الاسلام والمسلمین مرتضی جوادی آملی:
منش مرحوم دعایی باید برای اهالی سیاست و مطبوعات الگو باشد
حضرت معصومه (سلام الله علیها) وارث اهل بیت/ سرّ پاداش بهشت برای زائر کریمۀ اهل بیت (علیهم السلام)
حضرت معصومه (سلام الله علیها) در بیانات آیت الله العظمی جوادی آملی
حضرت معصومه (سلام الله علیها) وارث اهل بیت/ سرّ پاداش بهشت برای زائر کریمۀ اهل بیت (علیهم السلام)

 

دیگر اخبار
آغاز فعالیت بعثه آیت الله العظمی جوادی آملی در مکه معظمه

آغاز فعالیت بعثه آیت الله العظمی جوادی آملی در مکه معظمه

ویژه شهادت؛ توصیه های اخلاقی جواد الائمه علیه السلام

ویژه شهادت؛ توصیه های اخلاقی جواد الائمه علیه السلام

انتشار جلد سی و ششم کتاب رحیق مختوم

انتشار جلد سی و ششم کتاب رحیق مختوم

حرف جهانی دین این است اختلاف را حل کنید نه اینکه مخالف را از پای در بیاورید!/ مخالفی که حاضر نیست اختلاف را از بین ببرد، در برابرش مردانه مبارزه کنید

حرف جهانی دین این است اختلاف را حل کنید نه اینکه مخالف را از پای در بیاورید!/ مخالفی که حاضر نیست اختلاف را از بین ببرد، در برابرش مردانه مبارزه کنید

شهید بهشتی در دستگاه قضا، متّقیانه، مدبّرانه و حکیمانه عمل می کرد

شهید بهشتی در دستگاه قضا، متّقیانه، مدبّرانه و حکیمانه عمل می کرد

مراسم سوگواری شهادت امام جواد علیه السلام در دفتر حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی برگزار می شود

مراسم سوگواری شهادت امام جواد علیه السلام در دفتر حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی برگزار می شود

نمایشگر دسته ای مطالب

شناسه : 12120624
حکمت عبادات(2)؛

حکمت روزه، لقا و محبت خداست


پایگاه اطلاع رسانی اسراء: آیت الله العظمی جوادی آملی در کتاب ارشمند حکمت عبادات در خصوص تبیین فلسفه روزه و پاداش شخص روزه‏ دار اظهار داشتند: در بعضی از روایات آمده است که روزه بگیرید برای آنکه طراوت و خرمی و شادابی غیر ماه مبارک را از دست بدهید؛ زیرا آنها نشاط کاذب و زودگذر است.

 

پایگاه اطلاع رسانی اسراء: آیت الله العظمی جوادی آملی در کتاب ارشمند حکمت عبادات در خصوص تبیین فلسفه روزه و پاداش شخص روزه‏ دار اظهار داشتند: در بعضی از روایات آمده است که روزه بگیرید برای آنکه طراوت و خرمی و شادابی غیر ماه مبارک را از دست بدهید؛ زیرا آنها نشاط کاذب و زودگذر است. وقتی انسان روزه گرفت و به آن دل بست، کم کم به باطن روزه پی می‏ برد. باطن روزه انسان را به لقای حق می‏ کشاند که خدای سبحان فرمود: «الصّوم لی وأنا أجزی به»[1] روزه مال من است و من شخصاً به آن جزا می ‏دهم. این تعبیر فقط دربارهٴ روزه وارد شده است.

ایشان در بخش دیگری از این کتاب بیان می کنند: این که خداوند فرمود: روزه مال من است، خصوصیتی را می‏ رساند که قابل ملاحظه و دقت است؛ گاهی انسان از سحر تا افطار امساک می‏ کند؛ این یک درجه روزه‏ داری است؛ تلاشی است که حداکثر در قیامت نسوزد یا وارد بهشت بشود؛ بهشتی که ﴿جنّاتٌ تجری منْ تحتها الأنهار﴾[2]؛ اما به آن بهشت که ﴿فادْخلی فی عبادی ٭ وادْخلی جنّتی﴾[3] راهش نمی‏ دهند. یعنی روزه، ضمن اینکه حکم و ادبی خاص دارد، حکمتی هم دارد که آن لقا و محبت خداست، این حدیث در انسان شوق ایجاد می‏ کند تا عاشق شود. انسان تا مشتاق نباشد، تلاش نمی‏ کند و تا تلاش نکند، نمی‏ رسد. وقتی روزه مال خدا بود، خدا هم شخصاً جزای روزه‏ دار را بر عهده گرفته است.

معظم له در ادامه تصریح داشتند: از موارد فرق بین روزه و سایر عبادات همین است که دربارهٴ اعمال دیگر، ملائکه الهی هنگام مرگ به استقبال مؤمنین می‏ آیند که: ﴿سلامٌ علیکم طبْتم فادْخلوها خالدین﴾[4] درهای بهشت را باز می‏ کنند و می‏ گویند از هر دری که خواستید بفرمایید. امّا دربارهٴ روزه‏ دار خدای سبحان فرمود: من خودم جزا می‏ دهم. این جزء احکام و آداب روزه نیست؛ لذا نه در سلسله بحثهای واجب و مستحب که فقه عهده‏ دار آن است آمده و نه در بحثهای آداب روزه؛ بلکه جزو حکمتهای عبادت است که چگونه انسان به جایی می‏ رسد که خداوند متعال مستقیماً جزای او را به عهده می‏ گیرد.

آیت الله العظمی جوادی آملی با تاکید بر توجه هر چه بیشتر  به حکمت روزه بیان داشتند:: خداوند به کسانی چون اولیای الهی که روزه‏ های مستحبی می‏ گیرند و سهمیهٴ افطار خود را به یتیم و اسیر و مسکین می‏ دهند، در عین حال که ﴿جنّاتٍ تجری من تحتها الأنهار﴾[5] در اختیار آنهاست، می‏ فرماید: ﴿فادْخلی فی عبادی ٭ وادْخلی جنّتی﴾ زیرا برای مطلب بالاتری، روزه می‏ گیرند. امّا آنها که برای ورود به بهشت و برای استفاده از میوه‏ های دلپذیر آن روزه می‏ گیرند تنها نوعی سوداگری دارند.

 

منبع: کتاب حکمت عبادات اثر حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی

پاورقی:

[1] ـ روضة المتقین، ج 3، ص 225. بعضی کلمه «أجزی» در این روایت را به صیغهٴ مجهول خوانده‏اند: «الصوم لی وأنا أُجزی به» یعنی روزه برای من است و من پاداش آن هستم! (ر ک: نهایه ابن اثیر، ج 1، ص 270، «جزا»).

[2] ـ سورهٴ آل عمران، آیهٴ 15.

[3] ـ سورهٴ فجر، آیهٴ 29ـ 30.

[4] ـ سورهٴ زمر، آیهٴ 73. راجع به روایات برزخ مراجعه شود به: تفسیر نورالثقلین، ج 4، ص 506 و 507؛ بحار، ج 6، ص 139؛ علم الیقین، ج 2، ص 1060.

[5] ـ سورهٴ بقره، آیهٴ 25.